Amsterdam, Cinema The Pulse


Hoewel Cinema The Pulse inmiddels al een tijdje bestaat, was dit mijn eerste bezoek. De lokatie is een beetje verstopt aan de achterkant van een gebouw, pal naast de ring A10, maar door de geplaatste vlaggen was het makkelijk te vinden. Als je naar binnen stapt voelt het ook niet direct aan als een bioscoop, meer als een soort (bedrijfs)verzamelgebouw hoewel het een woontoren is.

Een trap hoger lijkt zich het hart van de bioscoop te bevinden, althans er is een soort ticketbalie en wat horeca, hoewel daar niemand te zien was. Ik heb sowieso het idee dat de bioscoop met een kleine groep mensen wordt gedraaid, nu was ik er ook op een maandagmiddag, dus veel rustiger dan dat zal het niet worden.

Als bioscoop voelt het dus nog wat onwennig, maar ik heb dan ook begrepen dat het een project gericht op de toekomst is, wat hopelijk mee kan groeien met de buurt. Het is ze gegund!

Er zijn zes zalen variërend in grootte, en drie kleine prive-zaaltjes, maar die waren nog niet af bij mijn bezoek. Cinema 1 is de grootste zaal, met balkon, ik zat in Cinema 3. Een vrij kleine zaal, maar wel met een enorm scherm. Dat vind ik vaak wat overweldigend dus ik ben op de achterste rij gaan zitten. Beeld en geluid waren prima in orde, de projector had een goede lichtopbrengst. Voor aanvang vam het programma klonk The Sheltering Sky van King Crimson uit de speakers.

Geen papieren kaartje, alles digitaal. Tja, de vooruitgang valt niet te stoppen… Persoonlijk vind ik het wel jammer want een fysiek kaartje heeft een bepaalde charme die verloren gaat met het vluchtige digitale equivalent.

De film: Amrum, een drama over een Duitse jongen die in de nadagen van de tweede wereldoorlog moet omgaan met de Nazi-sympathieën van zijn moeder, en zijn eigen plek op het eiland. Geen makkelijke film, wel goed. Bijzonder mooie cinematografie en goed spel.